Przedimki angielskie a, an, the — kiedy używać którego (z ćwiczeniami)

Sketchnotka wyjaśniająca przedimki a, an i the w języku angielskim, różnicę między przedimkiem nieokreślonym, określonym i zerowym oraz najczęstsze błędy Polaków.

Jeśli przedimki to dla Ciebie zgadywanka — a, an, the czy może nic? — nie jesteś sam: w polskim przedimków po prostu nie ma, więc nie mamy do nich żadnej intuicji. W skrócie: a/an stawiasz, gdy mówisz o czymś nowym lub nieokreślonym (a dog), the — gdy o czymś konkretnym i już znanym (the dog), a nic — gdy mówisz ogólnie (Dogs are loyal). Poniżej pełne zasady, typowe błędy Polaków i ćwiczenia z odpowiedziami.

⚡ Przedimki w pigułce

Szybka ściągawka: w angielskim przed rzeczownikiem wybierasz najczęściej a/an, the albo brak przedimka. Wybór zależy od tego, czy mówisz o czymś nowym, konkretnym czy ogólnym.

PrzedimekKiedy używamy?PrzykładO co chodzi?
a / anGdy mówisz o jednej rzeczy po raz pierwszy albo o jednym z wielu przykładów.I saw a dog.
She ate an apple.
Odbiorca jeszcze nie wie, o którą rzecz chodzi.
theGdy rzecz jest konkretna, znana z kontekstu albo jedyna w swoim rodzaju.The dog ran away.
The sun is bright.
Obie strony wiedza, o czym mowa.
brak przedimkaPrzy nazwach własnych, posiłkach oraz rzeczownikach w znaczeniu ogólnym.I like coffee.
Dogs are loyal.
Mówisz ogólnie, nie o jednej konkretnej rzeczy.

Najważniejsza zasada:

  • A/an wybierasz przy czymś nowym i pojedynczym: a car, an orange.
  • The wybierasz przy czymś znanym albo konkretnym: the car we talked about.
  • Brak przedimka wybierasz, gdy mówisz ogólnie: I like music, Cats sleep a lot.

⚠️ Najczęstszy błąd: Przy a/an decyduje wymowa, nie pisownia.
Zamiast: a apple, an university → Powiedz: an apple, a university.

Czym są przedimki i dlaczego są trudne dla Polaków?

Przedimek (czasem nazywany rodzajnikiem) to krótkie słówko, które stoi przed rzeczownikiem i mówi, czy chodzi o coś konkretnego, czy o jakąś rzecz w ogóle. Angielski ma trzy możliwości: a/an, the albo brak przedimka.

Trudność dla nas jest prosta do nazwania: w języku polskim przedimki nie istnieją. „Kupiłem samochód” może znaczyć po angielsku I bought a car (jakiś samochód, pierwszy raz o nim mowa) albo I bought the car (ten konkretny samochód, o którym rozmawialiśmy) — po polsku jedno zdanie, po angielsku dwa różne. Dlatego przedimków nie da się „przetłumaczyć” — trzeba zrozumieć logikę, która za nimi stoi.

Przedimek nieokreślony: a czy an?

Przedimka nieokreślonego a/an używasz z rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej, gdy mówisz o czymś po raz pierwszy albo o jednym z wielu egzemplarzy — nie o konkretnym, znanym obu stronom obiekcie.

a czy an — decyduje wymowa, nie pisownia

To najważniejsza i najczęściej mylona zasada: wybór między a i an zależy od tego, jak wymawia się następne słowo, nie od tego, jak się je pisze.

  • a — przed dźwiękiem spółgłoskowym: a dog, a car, a book
  • an — przed dźwiękiem samogłoskowym: an apple, an egg, an orange

Pułapka leży w słowach, gdzie pisownia i wymowa się rozjeżdżają:

  • an hour — bo „h” jest nieme, słyszysz samogłoskę „auer”
  • a university — bo „u” czyta się tu jak „ju”, czyli dźwięk spółgłoskowy
  • an honest man — znów nieme „h”
  • a European country — „eu” czyta się jak „ju”

Zasada: wsłuchaj się w pierwszy dźwięk następnego słowa, nie patrz na pierwszą literę.

To samo dotyczy sytuacji, gdy przed rzeczownikiem stoi przymiotnik — liczy się dźwięk, którym zaczyna się przymiotnik, nie rzeczownik: an interesting book (przymiotnik od samogłoski), ale a boring book (przymiotnik od spółgłoski).

Kiedy używamy a/an

  • Gdy wspominasz coś pierwszy raz: I bought a new phone yesterday.
  • Gdy chodzi o jeden z wielu, nie konkretny: Can you pass me a pen? (jakikolwiek długopis)
  • Przy zawodach i funkcjach: She is a teacher. He works as an engineer.

Przedimek określony: kiedy używamy the?

Przedimka the używasz, gdy mówisz o czymś konkretnym, znanym Twojemu rozmówcy — albo dlatego, że już o tym była mowa, albo dlatego, że z kontekstu jasno wiadomo, o co chodzi.

Coś konkretnego, znanego obu stronom

  • I saw a dog. The dog was huge. — Pierwszy raz: a dog. Drugi raz, już znany: the dog.
  • Can you close the door? — Konkretne drzwi, te tutaj, oboje wiemy które.

Rzeczy jedyne w swoim rodzaju

Gdy coś istnieje tylko w jednym egzemplarzu, używasz the, bo nie ma wątpliwości, o co chodzi.

  • the sun, the moon, the sky, the world
  • The Earth goes around the sun.

Stałe przypadki z the

Niektóre wyrażenia po prostu zawsze idą z the — warto je zapamiętać jako gotowe całości:

  • Instrumenty muzyczne: play the guitar, play the piano
  • Nazwy państw z rzeczownikiem pospolitym w nazwie (kingdom, republic, states) lub w liczbie mnogiej: the United Kingdom, the Czech Republic, the United States, the Netherlands
  • Łańcuchy górskie i grupy wysp: the Himalayas, the Alps
  • Stopień najwyższy przymiotnika oraz only / same: the best, the first, the only, the same

Przedimek zerowy: kiedy nie używamy żadnego przedimka?

Czasem poprawnym wyborem jest brak przedimka — to tak zwany przedimek zerowy. Nie jest to „zapomnienie” przedimka, tylko świadoma zasada.

Nazwy własne, posiłki, rzeczowniki niepoliczalne w znaczeniu ogólnym

  • Nazwy własne (osób, miast, większości państw, gór): Mount Everest, Poland, London, Anna
  • Posiłki: I have lunch at noon. (nie the lunch)
  • Instytucje w typowej funkcji (szkoła, praca, łóżko): go to school, be at work, go to bed — ale the wraca, gdy mówisz o budynku, nie o funkcji: The school is next to the park. (budynek, nie nauka)
  • Rzeczowniki niepoliczalne w znaczeniu ogólnym: I like coffee. (kawa w ogóle, nie konkretna)
  • Rzeczowniki w liczbie mnogiej w znaczeniu ogólnym: Dogs and cats are popular pets. (psy i koty w ogóle)

Zasada: gdy mówisz o czymś w ogóle, ogólnie, jako kategorii — najczęściej nie potrzebujesz przedimka. Gdy o czymś konkretnym — wraca the. To, czy rzeczownik jest w ogóle policzalny, sprawdzisz w naszym wpisie o rzeczownikach policzalnych i niepoliczalnych.

Najczęstsze błędy

a zamiast an (i odwrotnie) według pisowni

❌ a hour, a apple, an university

✅ an hour, an apple, a university

To wynik patrzenia na literę zamiast słuchania dźwięku. Hour zaczyna się od niemego „h” (dźwięk samogłoskowy → an), university od „ju” (dźwięk spółgłoskowy → a).

Pomijanie przedimka (kalka z polskiego)

❌ I am student.

✅ I am a student.

Po polsku mówimy „jestem studentem” bez żadnego słówka, więc Polak odruchowo pomija przedimek. Przy zawodzie i policzalnym rzeczowniku w liczbie pojedynczej a/an jest obowiązkowe — to szerszy wzorzec: rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej niemal nigdy nie stoi sam, tylko z a/an, the albo innym określnikiem (my, this, some). Samo book bez niczego przed nim brzmi tak samo niepoprawnie jak student w tym zdaniu.

the przy rzeczach ogólnych

❌ I like the music. (gdy mówisz o muzyce w ogóle)

✅ I like music.

Gdy mówisz o czymś ogólnie, jako o kategorii, używasz przedimka zerowego. The music znaczyłoby konkretną muzykę — tę, która właśnie gra.

the przed nazwą własną

❌ I live in the Poland.

✅ I live in Poland.

Większość nazw własnych (państwa, miasta, osoby) idzie bez przedimka. Wyjątki to państwa z rzeczownikiem pospolitym w nazwie (the United Kingdom) albo w liczbie mnogiej (the United States).

Przedimki na egzaminie ósmoklasisty

Na egzaminie ósmoklasisty przedimki (nieokreślony, określony i zerowy) są w pełnym zakresie wymaganym do produkcji (czyli do samodzielnego pisania — E8 nie ma części ustnej). To jeden z tych tematów, które rzadko mają osobne zadanie „o przedimkach”, ale wpływają na ocenę poprawności w całej wypowiedzi pisemnej.

Najczęstsza pułapka na E8 to pomijanie a/an przy zawodach (I want to be a doctor) oraz wstawianie the tam, gdzie powinien być przedimek zerowy. Warto pamiętać, że egzaminator patrzy na przedimki w kontekście całego tekstu, nie w izolowanych lukach.

Przedimki na maturze

Na maturze podstawowej zakres jest identyczny jak na E8 — te same trzy typy przedimków. Różnica polega na tym, że maturalne teksty są dłuższe i bardziej złożone, więc trzeba poprawnie operować przedimkami w dłuższych wypowiedziach, gdzie raz wprowadzony rzeczownik (a dog) wraca później jako znany (the dog).

Na maturze przedimki pojawiają się też w zadaniach na znajomość środków językowych, gdzie wymagana jest pełna poprawność — błędny przedimek (albo jego brak) liczy się jako błąd językowy, tak samo jak w wypowiedzi pisemnej na maturze.

Co pokazują arkusze CKE

W przeciwieństwie do przyimków, które CKE niemal co roku wprost testuje w zadaniu transformacyjnym z osobnym kluczem odpowiedzi, przedimki rzadko dostają własne zadanie. Sprawdziliśmy zasady oceniania egzaminu ósmoklasisty z lat 2022, 2023, 2024 i 2026 oraz maturę podstawową 2025 — słowo „przedimek” nie pada w nich ani razu.

Jedyny wyjątek to zadanie 4.1 egzaminu ósmoklasisty z maja 2025 r. (rozumienie ze słuchu, luka do uzupełnienia): oczekiwaną odpowiedzią było the cinema, ale klucz odpowiedzi wprost dopuszcza warianty bez przedimka albo z przedimkiem nieokreślonym: „Dopuszcza się pominięcie przedimka the lub zastąpienie go przedimkiem a„. To pokazuje, że w lukach sprawdzających rozumienie tekstu liczy się przede wszystkim komunikatywność, nie idealna gramatyka.

Inaczej jest w zadaniach na znajomość środków językowych (transformacje, zdania z lukami) — i na E8, i na maturze zasady oceniania zawierają identyczny zapis: „W zadaniu (zadaniach) otwartym (otwartych) sprawdzającym (sprawdzających) znajomość środków językowych wymagana jest pełna poprawność gramatyczna i ortograficzna”. W praktyce: brakujący albo zły przedimek w takim zadaniu kosztuje cały punkt za tę pozycję — bez połowicznej oceny za „w miarę zrozumiałą” odpowiedź.


Ćwiczenia z odpowiedziami

Ćwiczenie 1 — a czy an?

  1. _ apple
  2. _ university
  3. _ hour
  4. _ car
  5. _ honest answer
Pokaż odpowiedzi
  1. an (dźwięk samogłoskowy „a”)
  2. a (czyt. „ju” — dźwięk spółgłoskowy)
  3. an (nieme „h”, dźwięk samogłoskowy)
  4. a (dźwięk spółgłoskowy)
  5. an (nieme „h”)

Ćwiczenie 2 — a/an, the czy brak przedimka?

  1. I saw _ film yesterday. _ film was great.
  2. _ sun rises in the east.
  3. I have _ breakfast at 7 AM.
  4. She plays _ piano beautifully.
  5. _ dogs are loyal animals. (ogólnie)
Pokaż odpowiedzi
  1. a / The (pierwszy raz → a, potem znany → the)
  2. The (jedyny w swoim rodzaju)
  3. — (posiłek → przedimek zerowy)
  4. the (instrument muzyczny → zawsze the)
  5. — (liczba mnoga w znaczeniu ogólnym → zerowy)

Ćwiczenie 3 — znajdź i popraw błąd

  1. I am engineer.
  2. I live in the Spain.
  3. She bought a umbrella.
  4. I like the coffee very much. (ogólnie o kawie)
Pokaż odpowiedzi
  1. I am an engineer. (zawód + policzalny → an, bo „engineer” zaczyna się od samogłoski)
  2. I live in Spain. (nazwa własna państwa → bez przedimka)
  3. She bought an umbrella. (dźwięk samogłoskowy → an)
  4. I like coffee very much. (kawa w ogóle → przedimek zerowy)

Ćwiczenie 4 — przetłumacz na angielski

  1. Jestem nauczycielem.
  2. Słońce jest gwiazdą.
  3. Lubię herbatę. (ogólnie)
  4. Kupiłem samochód. Samochód jest czerwony.
Pokaż odpowiedzi
  1. I am a teacher.
  2. The sun is a star.
  3. I like tea.
  4. I bought a car. The car is red.

Jak zapamiętać zasady przedimków?

  • a/an = coś nowego lub jakieś, the = coś konkretnego i znanego. Pierwszy raz a, drugi raz the.
  • a czy an? Słuchaj dźwięku, nie patrz na literę: an hour, a university.
  • Brak przedimka = mówisz ogólnie: nazwy własne, posiłki, rzeczowniki niepoliczalne i mnogie w znaczeniu ogólnym.
  • Przy zawodzie zawsze a/an: I am a teacher, nigdy I am teacher.

Najczęstsze pytania o przedimki

Kiedy używamy a, a kiedy an?

A stoi przed dźwiękiem spółgłoskowym (a dog, a university), a an przed dźwiękiem samogłoskowym (an apple, an hour). Decyduje wymowa następnego słowa, nie jego pisownia — dlatego an hour (nieme „h”) i a university (czyt. „ju”).

Kiedy używamy the?

The używasz, gdy mówisz o czymś konkretnym, znanym obu stronom rozmowy — bo już była o tym mowa, bo wynika to z kontekstu, albo bo dana rzecz jest jedyna w swoim rodzaju (the sun). Także w stałych wyrażeniach: play the guitar, the United States.

Kiedy nie używamy żadnego przedimka?

Przy nazwach własnych (Poland, London), posiłkach (have lunch) oraz rzeczownikach niepoliczalnych i mnogich w znaczeniu ogólnym (I like coffee, Dogs are loyal). To tak zwany przedimek zerowy.

Czy a/an i the to to samo co rodzajniki?

Tak — „przedimek” i „rodzajnik” to dwa określenia tego samego elementu gramatycznego. W polskich podręcznikach spotkasz oba terminy zamiennie.

Dlaczego przedimki są takie trudne dla Polaków?

Bo w języku polskim przedimki w ogóle nie istnieją. „Kupiłem samochód” nie ma odpowiednika a ani the, więc nie mamy intuicji, którą Anglik buduje od dziecka. Trzeba więc nauczyć się logiki przedimków świadomie, nie przez tłumaczenie.

Czy przedimki są na egzaminie ósmoklasisty i maturze?

Tak — wszystkie trzy typy (nieokreślony, określony i zerowy) są w pełnym zakresie E8 oraz matury podstawowej. Wpływają na ocenę poprawności w wypowiedzi pisemnej.


Inne przydatne artykuły


✨ Jeśli ten artykuł był dla Ciebie pomocny:

✓ podeślij go komuś, komu też może się przydać
✓ albo udostępnij dalej — dzięki temu więcej osób może na niego trafić

Udostępnij jednym kliknięciem:👇

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Hej. Podobał Ci się artykuł? Podziel się proszę ze znajomymi :)

Nie dzięki. Może inny razem.
This window will automatically close in 10 seconds
Przewijanie do góry
Pakiet wszystkich sketchnotek do angielskiego
Pakiet wszystkich sketchnotek | 205 notatek Wszystkie czasy, czasowniki i cała gramatyka w 1 komplecie • PDF do druku i na telefon Pakiet wszystkich sketchnotek 205 notatek wizualnych • Cała gramatyka
Send this to a friend