Zaimki dzierżawcze w angielskim — mine, yours, his i reszta

Jeśli kiedykolwiek zawahałeś się między my a mine albo nie wiedziałeś, czy napisać her czy hers — trafiłeś dobrze. To jeden z tych tematów, które wyglądają na banalne („przecież oba znaczą «mój»”), a w praktyce mylą prawie każdego, bo angielski rozdziela coś, co po polsku jest jednym słowem.

W tym wpisie pokażę dwie kategorie, które trzeba od siebie odróżnić: przymiotniki dzierżawcze (my, your, his…) i zaimki dzierżawcze (mine, yours, his…). Dostaniesz pełną listę wszystkich form, jasną zasadę, kiedy której użyć, najczęstsze błędy oraz ćwiczenia z odpowiedziami. Po tym artykule my i mine przestaną być zgadywanką.

Czym są zaimki dzierżawcze?

Zaimki dzierżawcze wyrażają przynależność — odpowiadają na pytanie „czyje to?”. W języku polskim mówimy „mój, twój, jego, jej, nasz, ich” i jedno słowo wystarcza w każdej sytuacji. Gramatyka angielska dzieli to na dwie grupy zależnie od tego, czy po słowie wyrażającym przynależność stoi rzeczownik, czy nie. W podręcznikach spotkasz też określenie „formy dzierżawcze” — to ten sam temat.

Te dwie grupy mają swoje angielskie nazwy: possessive adjectives (przymiotniki dzierżawcze) i possessive pronouns (zaimki dzierżawcze). To właśnie ta dwoistość jest sednem całego tematu — i powodem, dla którego my i mine to nie to samo. To dwie najczęściej mylone formy w tym temacie, bo w języku polskim odpowiada im jedno słowo.

Przymiotnik dzierżawczy czy zaimek dzierżawczy?

Najprostsza zasada w całym wpisie: jeśli zaraz po słowie stoi rzeczownik, użyj przymiotnika dzierżawczego. Jeśli nie ma rzeczownika, bo słowo go zastępuje — użyj zaimka dzierżawczego.

Przymiotnik dzierżawczy — przed rzeczownikiem

Przymiotnik dzierżawczy (ang. possessive adjective: my, your, his, her, its, our, their) zawsze stoi przed rzeczownikiem i go opisuje. Nigdy nie występuje samodzielnie.

• This is my phone. — To jest mój telefon.
• Where is your homework? — Gdzie jest twoje zadanie domowe?
• I like their new song. — Podoba mi się ich nowa piosenka.

Po przymiotniku dzierżawczym zawsze „czekamy” na rzeczownik — my samo w sobie jest niekompletne, tak jak polskie „mój…” wymaga dopowiedzenia „mój co?”.

Zaimek dzierżawczy — zamiast rzeczownika

Zaimek dzierżawczy (ang. possessive pronoun: mine, yours, his, hers, ours, theirs) zastępuje rzeczownik, żeby go nie powtarzać. Stoi samodzielnie, najczęściej na końcu zdania, i po nim nie ma już rzeczownika.

• This phone is mine. — Ten telefon jest mój. (zamiast my phone)
• Is this seat yours? — Czy to miejsce jest twoje?
• My bag is black, hers is red. — Moja torba jest czarna, jej jest czerwona. (zamiast her bag)

Zwróć uwagę na his — w obu kolumnach wygląda tak samo (his car i the car is his), więc akurat tu nie musisz się zastanawiać.

Pełna lista zaimków dzierżawczych — wszystkie formy w jednej tabeli

Poniższa lista zaimków dzierżawczych zestawia obie kategorie obok zaimka osobowego, od którego pochodzą — dzięki temu od razu widać, jak forma wyrażająca własność zmienia się zależnie od właściciela.

Zapamiętaj dwie kluczowe zasady z tej tabeli od razu. Po pierwsze, żaden zaimek dzierżawczy nie ma apostrofu — to yours, hers, theirs, nigdy your’s czy her’s. Po drugie, its (dzierżawcze, bez apostrofu) to coś innego niż it’s (skrót od it is) — o tej pułapce więcej przeczytasz w sekcji o błędach.

Jak zapytać o przynależność? Whose…?

Żeby zapytać „czyj/czyja/czyje?”, używasz słowa whose. W odpowiedzi naturalnie pojawia się zaimek dzierżawczy.

• Whose book is this? — It’s mine. — Czyja to książka? — Moja.
• Whose are these keys? — They’re hers. — Czyje są te klucze? — Jej.

Uważaj na pisownię: whose (czyj) brzmi identycznie jak who’s (= who is), ale to dwa różne słowa — dokładnie ta sama pułapka co its / it’s.

Najczęstsze błędy

its vs it’s

❌ The cat licked it’s paw.

✅ The cat licked its paw.

Its (bez apostrofu) to przymiotnik dzierżawczy („jego/jej” o rzeczy lub zwierzęciu). It’s z apostrofem to zawsze skrót od it is lub it has. Prosty test: jeśli możesz rozwinąć do it is, zostaw apostrof; jeśli nie — apostrofu nie ma.

Apostrof w yours, hers, theirs

❌ Is this pen your’s?

✅ Is this pen yours?

Zaimki dzierżawcze nigdy nie mają apostrofu. Yours, hers, ours, theirs — wszystkie piszemy „na gładko”. To częsta kalka z dopełniacza saksońskiego (Tom’s car), ale tu apostrof jest błędem.

Mylenie przymiotnika i zaimka (my vs mine)

❌ This is mine book.

✅ This is my book. / ✅ This book is mine.

Jeśli po słowie stoi rzeczownik (book), musi być przymiotnik (my). Mine zastępuje rzeczownik, więc nie może stać tuż przed nim.

Kalka „jej/jego” z polskiego

❌ This is the bag of her.

✅ This bag is hers.

Po polsku mówimy „torba jej”, ale angielski nie buduje przynależności przez of her w takich zdaniach — używa zaimka dzierżawczego hers.

her vs hers w jednym zdaniu

❌ That’s hers bag.

✅ That’s her bag. / ✅ That bag is hers.

Her przed rzeczownikiem (her bag), hers zamiast rzeczownika (the bag is hers). To dokładnie ta sama zasada co my / mine, tylko dla trzeciej osoby.

Zaimki dzierżawcze na egzaminie ósmoklasisty

Na egzaminie ósmoklasisty obie kategorie są w pełnym zakresie wymaganym do produkcji (czyli do samodzielnego pisania i mówienia): i przymiotniki dzierżawcze (my, his, our), i zaimki dzierżawcze (mine, yours, ours). To materiał, który musisz znać aktywnie, nie tylko rozpoznawać.

Na E8 ten temat najczęściej pojawia się w zadaniach na uzupełnianie luk i w transformacjach zdań — typowo trzeba zamienić my book na mine albo wstawić właściwą formę zależnie od tego, czy po niej jest rzeczownik. Jeśli opanujesz zasadę „rzeczownik po słowie = przymiotnik, brak rzeczownika = zaimek”, masz tę część egzaminu z głowy.

Zaimki dzierżawcze na maturze

Na maturze podstawowej zakres jest taki sam — przymiotniki i zaimki dzierżawcze obowiązują w pełni. Różnica polega na tym, że na maturze rzadziej zobaczysz proste „wstaw formę”, a częściej pojawią się one w dłuższych tekstach i w zadaniach na parafrazę, gdzie trzeba przekształcić zdanie z zachowaniem znaczenia (It’s my decision → The decision is mine).

Maturzysta powinien też swobodnie operować whose w pytaniach o przynależność i nie mylić go z who’s — to drobiazg, który na poziomie matury bywa testowany właśnie w pisowni.

Ćwiczenia z odpowiedziami

Ćwiczenie 1 — przymiotnik czy zaimek dzierżawczy?

1. This is _ (my / mine) favourite song.
2. Don’t touch that — it’s _ (her / hers)!
3. We lost _ (our / ours) tickets.
4. Is this umbrella _ (your / yours)?
5. The dog hurt _ (its / it’s) leg.

Ćwiczenie 2 — zamień na zaimek dzierżawczy

Przekształć zdanie tak, by uniknąć powtórzenia rzeczownika.

1. This is my pen. → This pen is _.
2. That is her idea. → That idea is _.
3. These are their seats. → These seats are _.
4. It’s our problem. → The problem is _.
5. Is this your phone? → Is this phone _?

Ćwiczenie 3 — znajdź i popraw błąd

1. Is this book your’s?
2. This is mine seat.
3. The cat licked it’s paw.
4. That’s hers car.
5. The decision is her.

Ćwiczenie 4 — uzupełnij właściwą formą

1. I can’t find my keys. Can I borrow _? (twoje)
2. This isn’t my jacket. _ is blue. (moja)
3. They invited us to _ party. (ich)
4. _ phone is this? (czyj)
5. The choice is _. (nasz)

Ćwiczenie 5 — przetłumacz na angielski

1. Ten plecak jest mój.
2. Czyje są te klucze? — Jej.
3. To jest ich nowy dom.
4. Twoja odpowiedź jest lepsza niż moja.
5. Pies merdał ogonem. (jego ogonem)

Jak zapamiętać zaimki dzierżawcze?

• Test rzeczownika: jeśli zaraz po słowie stoi rzeczownik → przymiotnik (my book). Jeśli rzeczownika nie ma, bo słowo go zastępuje → zaimek (the book is mine).
• Zaimek lubi koniec zdania: mine, yours, hers, ours, theirs najczęściej stoją na końcu, samodzielnie.
• Zero apostrofów: żaden zaimek dzierżawczy nie ma apostrofu — yours, nie your’s.
• its ≠ it’s: its to przynależność, it’s to it is. Jeśli da się rozwinąć do it is — zostaw apostrof.

Najczęstsze pytania o zaimki dzierżawcze

Czym różni się my od mine?

My to przymiotnik dzierżawczy i stoi przed rzeczownikiem (my book). Mine to zaimek dzierżawczy i zastępuje rzeczownik, żeby go nie powtarzać (This book is mine). Po my zawsze jest rzeczownik, po mine już go nie ma.

Czy zaimki dzierżawcze mają apostrof?

Nie. Yours, hers, ours, theirs, its piszemy bez apostrofu. Apostrof w your’s czy her’s to błąd — apostrof przy przynależności występuje tylko w dopełniaczu saksońskim rzeczownika (Tom’s car), nie w zaimkach.

Kiedy używamy your, a kiedy yours?

Your stoi przed rzeczownikiem (your seat), a yours zastępuje rzeczownik i stoi samodzielnie (This seat is yours). To ta sama zasada co my / mine.

Dlaczego his wygląda tak samo w obu rolach?

His jest wyjątkiem — ma identyczną formę jako przymiotnik dzierżawczy (his car) i jako zaimek dzierżawczy (the car is his). Dzięki temu nie musisz się zastanawiać nad wyborem właściwego słowa.

Jaka jest różnica między its a it’s?

Its (bez apostrofu) to przymiotnik dzierżawczy — „jego/jej” o rzeczy lub zwierzęciu (the dog and its tail). It’s (z apostrofem) to skrót od it is lub it has. Test: jeśli możesz rozwinąć do it is, zostaw apostrof.

Czy istnieje zaimek dzierżawczy dla it?

Teoretycznie tak (its), ale w praktyce go nie używamy — nie powiesz naturalnie the tail is its. Zaimek dzierżawczy its praktycznie nie występuje w samodzielnym użyciu, w odróżnieniu od mine, yours czy hers.

Jak zadać pytanie „czyj to?” po angielsku?

Używasz słowa whose: Whose book is this? (Czyja to książka?). W odpowiedzi naturalnie pojawia się zaimek dzierżawczy: It’s mine / It’s hers. Nie myl whose (czyj) z who’s (= who is).

Czy zaimki dzierżawcze w angielskim się odmieniają?

Nie tak, jak w języku polskim. Po polsku „mój” zmienia się w „moja, moje, moi” zależnie od rodzaju i liczby rzeczownika — i to częsta pułapka, bo uczeń odruchowo szuka takiej odmiany w angielskim. Tymczasem angielska forma zależy wyłącznie od tego, kto jest właścicielem, a nie od tego, co posiada: my jest takie samo w my book, my books i my idea. To akurat upraszcza sprawę — nie ma czego odmieniać.

Czy zaimki dzierżawcze są na egzaminie ósmoklasisty?

Tak — i przymiotniki dzierżawcze, i zaimki dzierżawcze są w pełnym zakresie E8 oraz matury podstawowej. Najczęściej pojawiają się w zadaniach na uzupełnianie luk i transformacje zdań.

Inne przydatne artykuły

• Zaimki dzierżawcze w angielskim — mine, yours, his i reszta
• Present Simple czy Present Continuous? Jak wybrać właściwy czas
• Tryby warunkowe angielski — typy 0, I, II i ćwiczenia
• Czasowniki modalne w angielskim (modal verbs) — lista, znaczenia i ćwiczenia
• Mowa zależna w angielskim (reported speech) — zasady i ćwiczenia

✨ Jeśli ten artykuł był dla Ciebie pomocny:

✓ podeślij go komuś, komu też może się przydać
✓ albo udostępnij dalej — dzięki temu więcej osób może na niego trafić

Udostępnij jednym kliknięciem:👇